คุณพ่อคะ พ่อพลาดวันเกิดทั้งห้าปี

มิอาวัยห้าขวบจำเอเดรียน เมอร์เซอร์ ซีอีโอหนุ่มได้จากหน้าจอของมูลนิธิว่าเขาคือพ่อของเธอ จึงยื่นสัญญาคุณพ่อที่เขียนด้วยลายมือให้เขาเพื่อเรียกร้องให้ชดเชยวันเกิดทั้งห้าปีที่พลาดไป ผลตรวจดีเอ็นเอที่สูงถึง 99.99% ยืนยันความจริงข้อนี้ ขณะที่บันทึกเก่ายังเปิดเผยว่าอีเมลแจ้งเรื่องการตั้งครรภ์เมื่อหกปีก่อนถูกคามิลล์เจ้าหน้าที่ประสานงานของเอเดรียนแอบดักจับและตอบกลับเอง เกรซ เบนเน็ตต์ ดีไซเนอร์สาวปฏิเสธที่จะพึ่งพาคนอื่น เธอใช้ใบตอบรับการสมัคร ใบให้คะแนน และผลงานต้นแบบชิ้นแรกเพื่อพิสูจน์ว่าโปรเจกต์และรางวัลที่ได้มานั้นมาจากฝีมือของเธอล้วนๆ โดยไม่หวั่นเกรงต่อสายตาสาธารณชน เอเดรียนยอมรับมิอาอย่างเปิดเผย เขาเรียนรู้ที่จะถามความเห็นก่อนตัดสินใจและไปรับเธอที่โรงเรียนด้วยตัวเองแม้ว่านั่นจะแลกมาด้วยความเสียหายต่อการควบรวมกิจการของบริษัทก็ตาม ในที่สุดเขาก็เข้าใจว่าความจริงไม่อาจประนีประนอมได้ เมื่อมิอาเล่าถึงวันเกิดที่เขาพลาดไป ครอบครัวก็ค่อยๆ เยียวยาบาดแผลในอดีตท่ามกลางความหวานของคัพเค้กชิ้นเล็กห้าชิ้น